Dat singer-songwriter Jan Henk de Groot alleen wereldberoemd in Groningen is, is een schande. De muzikant uit Hoogezand kun je kennen van de popband Henkus, waarmee hij tussen 1999 en 2007 bescheiden succes had. Vanaf 2010 treedt hij solo op en zijn debuutalbum is meteen een voltreffer. Het is een plaat met een zeer persoonlijk verhaal. In 2010 wordt De Groots zoon Riff geboren en meteen na de geboorte blijkt het jongetje ernstige slokdarmproblemen te hebben en wordt hij in het ziekenhuis opgenomen. Een heftig jaar vol onzekerheid volgt. Riff is het verslag van dit jaar waarin Riff voor zijn leven vocht. In tien liedjes bezingt Jan Henk de Groot chronologisch dit eerste jaar van zijn zoon. Tien prachtige popliedjes met een roots-achtig tintje en Beatles- en Westcoastinvloeden. Qua stijl doet hij me soms aan Bertolf denken, die toevalligerwijs (of niet) lapsteel speelt op “Fireworks Over Amsterdam”. Op Riff speelt De Groots hele gezin mee, vrouw Paulien zingt en speelt viool en kinderen Myrthe en Midas zijn te horen in “Blockbuster Of The Summer (Shine On)” en “Happy Boy”. In dat laatste nummer is Riff zelf ook te horen. Riff is een prachtige cd met tien parels van liedjes geworden die een emotioneel inkijkje geven in het moeilijke eerste levensjaar van Riff de Groot. De ultieme manier voor een muzikant om zoiets ingrijpends te verwerken en een ontroerende ode van een vader aan zijn zoon. Met Riff gaat het inmiddels goed, de artsen voorspellen dat hij voor zijn veertiende jaar volledig zal genezen.