JAN HENK DE GROOT: MIRACLES DO HAPPEN
(Artiest vd week Musicfrom.nl dec 2012)
Aan de hand van een opvallende release zetten we elke week een act vol in de schijnwerpers. Deze week: Jan Henk de Groot die met ‘Riff’ een indrukwekkend album, waarop de ziekte van zijn zoontje centraal staat, aflevert.
Jan Henk de Groot is al lang bezig met muziek. Zijn band Henkus vergaarde de nodige naamsbekendheid door onder meer de publieksprijs te winnen bij de Grote Prijs van Nederland. In 2008 stopte de band Henkus. De motivatie werd minder en zo was de tijd gekomen dat de bandleden andere richtingen gingen verkennen. Jan Henk deed wat solo dingen en schreef een nummer met Mirjam Timmer voor Twarres, maar daarna werd het stil rond deze Groningse muzikant. Tot 2010, toen zijn zoontje Riff werd geboren. Er waren problemen met de slokdarm van Riff. Een lange weg volgde en bij Jan Henk begon het te kriebelen. Zijn manier om de heftige gebeurtenissen in het gezin te verwerken was via de muziek en daarmee werd de basis gelegd voor deze nieuwe indrukwekkende plaat die ook ‘Riff’ heet.
Onze recensent schreef: “Het resultaat is een van de meest persoonlijke en een van de mooiste albums die we de afgelopen tijd hebben gehoord. De kundigheid en zorgzaamheid waarmee ‘Riff’ is opgenomen is overduidelijk. Dat maakt de cd compleet en de luisterervaring optimaal.”
Wij waren benieuwd naar de achtergronden bij de nummers en nodigden Jan Henk uit voor een Nummer-voor-Nummer-interview. Hieronder de toelichtingen bij de 10 tracks van ‘Riff’.
Blockbuster Of The Summer (Shine On)
Het eerste nummer dat ik schreef voor de plaat. Ik dacht in filmbeelden. Woorden als: billboard, storyboard, cliffhanger, documentary, red carpet etc. Dubbel karakter zit hem in het ‘Shine on’: de stralende ster die Riff zou moeten zijn na de geboorte en daarna het-wees-sterk-en-houd-vol ‘shine on’. Het is een openingssong met Neil Young groove en meezingrefrein. Het had ook het laatste lied kunnen zijn. vandaar dat ie in de reprise terugkomt (Has been a year) gezongen door mijn andere kinderen Myrthe en Midas. We begonnen met bas en drums in de studio van Dennis Elderman. Erg fijn om weer met mijn oude maatjes op te nemen. “Machtig!” zeggen we dan in Groningen.
Webcam 08
We kregen een code om thuis in te loggen op de website van het UMCG. Zo konden we Riff thuis zien. Heel leuk maar ook stressvol wanneer het niet goed met hem ging, dan ging de webcam uit. We zagen hem vaak huilen en dan kon je er niet naar toe. Met Webcam kwamen veel thema’s samen: machteloosheid, hoop, geloof, relativeren… Just watch the red light shining is wat ik Riff zou willen zeggen. Kijk maar naar het lampje en je weet dat we bij je zijn. Het positieve einde: before the summer’s gone we dim the red light, wordt in het volgende nummer weer onderuitgehaald. Dit gebeurde in het echt ook steeds. Goed en slecht nieuws wisselden elkaar steeds af.
Live By The Day
Dat is wat de doctoren zeiden. Kijk niet te ver in de toekomst. We wilden weten hoelang alles ging duren en wanneer hij naar huis mocht. Daar hadden ze natuurlijk geen antwoord op. “Ga er maar van uit dat jullie nog een heel traject te gaan hebben”. Daar hadden we toen geen idee bij. Een song over frustratie, beetje cynisch. “Ga maar eens wat leuks doen om te ontspannen, kom eens een dag niet naar het ziekenhuis”. Het was goed bedoeld maar Live by the day was voor ons meer Live by the moment. Ik had een beetje een Bob Dylan sound in gedachten. Het eerste nummer waar Paulien viool op heeft ingespeeld. Als de kinderen op bed lagen gingen we tot 23.30 uur door op zolder met opnames. Trouwens onze hond begint te janken als we dit in de huiskamer spelen. Viool spel in B mineur is hij erg gevoelig voor.
Cuddly Guards
Riff had knuffels in zijn bedje. Ze losten elkaar af omdat het steriel moest blijven. Ik ging ze zien als een soort bodyguards. Als ’s nachts de artsen naar huis waren en er minder personeel rondliep, namen de Cuddly guards de zorg gedeeltelijk over. Ze stellen zich voor in de coupletten en vertellen waar ze goed in zijn: kaartjes voorlezen, draadjes uit de knoop halen, troosten. Ik heb de meeste instrumenten zelf ingespeeld bij dit nummer. Michael Nieuwenweg deed de fretloze bas. De koortjes zijn een beetje Crosby Stills & Nash.
Ramsey
Onze kat Ramses was opeens weg en kwam pas na een week weer terug. Een dag later mocht Riff opeens naar huis. Twee verhalen die op zich niks met elkaar te maken hebben maar tegelijk een happy end krijgen. Het refrein is op beide gevallen van toepassing. Miracles do happen. Gitaarpartij van Allard Gosens is erg mooi ook!
September 23
De dag dat Riff thuis kwam na twee maanden en 1 dag. Eindelijk in zijn eigen bedje en gewoon thuis. Het voelde echt als vluchten toen we de parkeergarage uitreden. Een soort plaatsvervangend gevoel van frisse lucht inademen. Hij was verder nog niet buiten geweest. Het eerste nummer waar ik mandoline op heb gespeeld.
Fireworks Over Amsterdam
Rond de kerst kreeg Riff het RS-virus. Hij werd benauwd en op oudejaarsavond werden we gebeld dat Riff zou stoppen met ademhalen omdat hij uitgeput was. In Groningen was geen plek dus moesten we meteen naar Amsterdam. Rond half 1 reden we met vuurwerk over de A7 richting het VU medisch centrum. We kregen de sleutel van het Ronald McDonaldhuis en Paulien heeft daar een aantal dagen gezeten. We hebben zelf ondervonden hoe belangrijk het is om dichtbij je kind te kunnen zijn als het opgenomen is. Van elke verkochte cd gaat daarom een gedeelte naar het Ronald McDonald Kinderfonds. Het is een van mijn favoriete liedjes en mede door een gastbijdrage van Bertolf erg mooi geworden.
Tunnel And The Light
Riff was opgeknapt en was vanuit Amsterdam weer terug in Groningen om verder uit te zieken. Hij at beter dan ooit en was erg vrolijk. Kortom: we wilden zo snel mogelijk weg. Een vrolijk folky fiddle liedje. Opgenomen in Studio Boterdiep. We hebben 1 take gedaan en die vonden we goed. Fijn dat het ook eens een keer snel kan gaan.
Happy Boy
Dit liedje is gebouwd om de “hook” Koy koy koy. Dit geluid maakte Riff als hij op zijn duimpje zoog. Een tevreden vrolijk geluidje. Ik heb het met mijn telefoon opgenomen en in Pro tools geëdit. De rest heb ik daarom heen geschreven. Andere leuke beelden als: Myrthe die The boys are back in town zingt en Riff die beter toetert dan Candy Dulfer of Kyteman maken het een blij liedje. Ik speel zowaar een mandoline-solo. Ik had het ding net en was er verslaafd aan vandaar dat hij in bijna elk liedje zit.
Has Been A Year
De afsluiter die het eerste jaar met Riff in het kort samenvat. Een jaar dat begon in de herfst (figuurlijk dan), gevolgd door sneeuwstormen en uiteindelijk eindigt in de lente. We konden weer groeien met Riff, er was weer perspectief. Hier ontstond het idee voor het artwork ook. Lisa Sportel van Rocket industries heeft dit heel mooi gedaan. Ik was bezig met de laatste opnames toen ik Midas en Myrthe in de tuin hoorde zingen: tweedeledeedeledadoo. Ik heb de microfoons uit het dakraam gehangen en op record gedrukt. In de mix heeft Michiel Hoogeboezem die opnames aan het eind erin geplakt. Full circle.
