PODIUM OP DE PLAOTS

Een podium um op te gaon staon
um veur in te staon
um je te laoten verstaon
um wieder en deur te laoten gaon

op weg met glierende klaanken
de bebouwde kom oet
kilometers regen
oetbrekend zweeit,
waant kom ik wel weerum?
wat steeit d’r in de kraant?
wat hebt ze an maans?
wis de roeten
en zeei ’t laandschap klinken
zoas deur ’t raom een naom

teeiken ’t maor oet
kom op verhaol
keer de tied maor um
vaal in de priezen
stel je ten deeinste
plaots de plaotties in ’t verhaol
teeiken ’t maor oet
verstop ’t aopie in de mouw
kinder haolt dat d’r wel oet
kleur ’t riek
riek ’t verhaol
teeiken ’t maor oet
rooup en fluuster ’t in leven
deeren in de toen
ze bint d’r wel aj gooud kiekt
teeiken ’t maor oet

zoas de mamme op grond steeit
aachter ’t hekkie
schier under zun en blauwe locht
in de toen steeit ze zummer te weden
blauwe ogen, blauwe locht
blauwe mamme op grond
in ’t zicht

-zoas de herbergier klaanken oet guster haolt
naor vandaog lat klinken
opdeeipt in Spiekerboor
klinkend in ’t café
een verhaol dref deur de stroom
rak kaant en wal
dreumt zuch wieder
deur de warkelekheid-

van een buurtschap in druk
wel d’r woonde, woont en weeit hef
van de weerde
vurig begun en èend

an ’t leste leeid
bakken regen en ij waacht op mij
mien blooud stroomt
meziek deur mij hen
en eeinmaol weer thoes
stem ik mij of op je
en vertel mien dreumen
je warkelekheid lös in ’t leste leeid
bij wieze van spreken

hij met pecunia leuit een weg kommen
de bult lat ’t waoter stromen
op het podium
waor verhaolen saomenkomt
en zuch oetspreekt

-Egbert Hovenkamp II-